MY SPOT 20

In mijn jonge jaren, toen er nog niet zoveel winkels en merkgoederen waren, was het de gewoonte om een heren onderbroek aan te duiden met ‘jockey’. Al was deze van een ander merk. Intussen maakt Jockey ook gewone kleding, terwijl de oude aanduiding niet meer wordt gebruikt. Mannen dragen tegenwoordig ook eerder een boxer dan een bikinibroek. Toch ben ik van overtuigd dat een ander Amerikaans ondergoedmerk de markt hier eerder had veroverd. ‘Fruit of the Loom’ is voor de consument met een lager budget, maar de naam is gewoon te lang (en niet hip genoeg). Hetzelfde met chloor. Moet je opletten hoe schoonmaaksters een bleekmiddel aanduiden: met ‘Jav’ en niet met de lange 'Chlorox'. Een korte naam ligt nu eenmaal prettiger in de mond. Later hoorde ik de moeders vaak praten over ‘pampers’ verwisselen. Waarschijnlijk waren de eerste wegwerpluiers die werden geïmporteerd van het merk Pampers, geproduceerd door Procter & Gamble. Een ander ingeburgerd woord is ‘soft’, afgekort van h...

Kunstenaars hebben zo hun eigen ding. Om te beginnen: hoe ziet een normale werkdag uit van een welbekende kunstenaar als Paul Chang? Begint hij te mediteren, kijkt hij een uur in de spiegel of slaapt hij nog een uur verder? Helaas, op geen van ze krijg ik antwoord ... In ieder geval wijkt zijn ontbijt af van het normale. ‘s Morgens tegen 7u staat hij op, neemt een bad, poets zijn tanden en gaat naar beneden voor zijn ontbijt. Paul eet graag brood met Dutch cheese. Typische Srananman, want in de Verenigde Staten waar hij woont, is dit ongewoon. Amerikanen eten normaal geen Hollandse kaas maar American cheese. Soms heeft hij een fruit erbij, maar net zoals met zijn brood houdt Paul het ook simpel met zijn drank. Daarin is Paul typisch Chinees: hij drinkt dan thee in plaats van koffie. “Gewone Engelse thee met melk en suiker hoor,” zegt hij. Koffie drinkt hij wel, maar dan in de middag. Zei ik niet dat kunstenaars iets unusual hebben? Studietijd Paul Chang’s levenslange prestaties en expo...

“Schat, ik moet ophangen. Er staat een klant buiten.” Met een sprong staat Stanley rechtop van zijn stoel. Eén hand stopt zijn cellulair toestel in zijn achterzak, terwijl de ander de rommel op zijn bureau haastig opzij schuift. Alvorens hij zich haast naar de deur, werpt hij nog even een blik in de spiegel. Stanley haalt diep adem en strijkt met zijn handen over het hoofd. ‘Dit moet het worden,’ zegt hij tegen zichzelf. Intussen loopt de klant wat rond op het terrein van Stanley’s Used Cars. Zijn ogen vallen op een Mazda Millenia ’99. “Kan ik u ergens mee helpen?” vraagt Stanley  op overdreven beleefde toon, terwijl hij aan de onderkant van zijn hemd trekt om de plooien glad te krijgen. Half voorover gebogen, met een hand steunend op de motorkap, kijkt de man even op en gesticuleert twijfelend met de andere. Als hij overeind staat, ontsnapt een zucht. De man zegt niks; hij kijkt alleen maar met gefronst voorhoofd naar het donkerkleurige voertuig. Door de zonnebril op zijn neus val...

Hoeveel jaren rij je al en volg je maar de helft van de verkeersregels? Als je ook slechts een deel van de regels nog kent, ben je geen uitzondering. Ik heb hier drie situaties. *Check onderin mijn statement als baksies op deze blog. Rechts sorteren . Helaas moeten we het op vele plaatsen doen met denkbeeldige lijnen. Stopstrepen, zebrapaden, middellijnen zijn met de tijden vervaagd en niet meer bijgeschilderd.  Dit heeft echter niks te maken met de onwetendheid die ik merk bij veel automobilisten die rechts sorteren. Bij een smalle weg hoor je TEGEN de middellijn te staan en bij een brede weg OP de streep.  Maar zoals ik al eerder zei: de meeste strepen zijn virtueel. Dus ga je moeten inschatten of je goed staat. Tweede probleem is: wat verstaat men onder een smalle weg en hoe breed is een brede weg?  Ergens in 2009 toen ik weer naar rijles ging - ditmaal voor een motorfiets rijbewijs - stelde ik deze vraag aan de rij instructeur die zijn schouder ophaalde. Hij wist het ...

Het is 6 AM. Buiten is het nog donker maar er hangt al een geur van gebak in de oven bij SUN ICE aan de Johan Adolf Pengelstraat 60. Enkele medewerkers zijn reeds druk in de weer. Hans doet zelfs al tegen 3.30 AM de lichten aan. Hij is nu bezig met broodbeleg. Op vuur pruttelen verschillende potten met o.a. kerry ei, steak en shoarma kip. Voor zijn collega’s die later komen, haalt hij alvast de bollen en snacks uit de koeling. Hij zet ook alvast de ovens aan. “Het neemt bijna een uur voordat ze heet worden.” Niet lang daarna verdwijnt de jongeman opnieuw in een koelcel en komt hij eruit met een bak vol kroketten. Deze gaan zometeen in hete olie.  Ooit blom in olie zien ‘drijven’? Met een ronde vorm en gat in het midden lijken ze inderdaad op mini reddingsboeien in een pool. In de ene pool drijft ringbol en de ander berlinerbol. Wanneer ze worden omgedraaid, ...

Als gevorderde in de salsaclub, waar ik inmiddels al 2 jaren lid van ben, help ik af en toe mee in de begingroep. Een leerrijk en plezierig tijdverdrijf totdat ik hem vier maanden geleden zag oefenen bij de tweede les van een nieuwe cursus. Ik schrok bij het zien van de man die bijna 30 jaar geleden als rivaliserende bendeleider tegenover mij stond ...  Mijn gedachten vlogen terug naar de tijd van Grease met John Travolta en Olivia Newton-John, waarin jongelui de macho hoofdrolspeler en zijn gang probeerden te imiteren. Net zoals ik, die met twee jongere broers en enkele vrienden van de buurt, een gang stichtte. Niet om streken uit te halen of meisjes lastig te vallen, maar gewoon om de razend populaire film na te doen en als leuk tijdverdrijf  tijdens de schoolvakantie. Hoe oud was ik toen? 15 jaar?  Op geïmproviseerde jacks werd ‘T-BIRDS’, de naam van de Travoltagang, getekend. Mouwen van zwarte t-shirts werden afgeknipt en het haar bemest met vet voor een kuif á la Gre...