MY SPOT 20

Ook bij de dood zijn er 'regels'. Javanen die doen aan behoud van hun cultuur en tradities, houden voor een overledene verschillende rituelen. De volgorde is 7 dagen, 40 dagen, 100 dagen, een jaar, twee jaren en drie jaren. Bij de laatste, meer bekend als 1000 dagen, wordt de rouwperiode afgesloten. Een van de handelingen is dan het leggen van een tekstplaat op het grafsteen. In dit geval voor mevrouw Harinem Amatkasan. De locatie is bij Mathilda's Rust - Nieuw Nickerie. Alle soorten geloof kom je hier tegen, maar vrees niet want je wordt bij je eigen geloofsgenoten begraven. De plaats is namelijk verdeeld in de RK-, EBG-, Moslim- en Openbare begraafplaats. Hier zijn we onder de protestanten, want dat was het geloof van Harinem. Toch wilde dochter Lucia een traditioneel afscheid voor haar moeder. "Want zo werd ze groot gebracht: volgens onze eigen Javaanse cultuur en tradities."   Bapak Sapto Sopawiro is een van de veel gevraagde ceremoniemeesters. Om zijn ding te...

Op tafel ligt alles gereed voor de show. Een regenboog aan kleuren toont de creatieve wijze waarmee het werk is voorbereid. Eenvoudige kruiden zien daardoor opeens heel erg decoratief uit. Dit en nog meer bieden een kijkje op de rijke Indonesische keuken. Achter de camera’s van Surja Vibes staan Frederico ‘Rico’ Saridin en Mitchel Diran, de vertegenwoordigers en oprichters van het videobedrijf. Surja Vibes promoot vanaf 2012 de Javaanse cultuur met eigen producties over opkomende artiesten en de Javaanse keuken. Dit keer vindt de kookshow waarvoor ze zijn gekomen, plaats bij de Kedutaan Besar Republik Indonesia (KBRI), de Indonesische benaming voor Indonesische ambassade. Yudith Damayanti, de tweede secretaris voor sociale en culturele zaken, geeft aan dat het een pilot is voor televisie en social media. Het streven is om regelmatig een Indonesische kookshow te houden onder de naam 'Swit' Indonesia'. Intussen is de tweede editie al opgenomen en ligt deze klaar voor editing....

  Zondag half 9- de laatste dag. Op het programma stond een bezoek gepland aan de St Jozefkerk te Nickerie. Niet lang terug zijn twee priesters uit Indonesië hier te werk gesteld - te weten pater Agus en pater Christ. Zij vervangen pater Wong Loi Sing die vanwege zijn hoge leeftijd eindelijk met pensioen mag gaan. Door een gebrek aan priesters werd dit steeds uitgesteld.  Later volgde een uitnodiging van ambassadeur Pujianto voor een lunch in Residence Inn. Op het scherm een promo video van Wonderful Indonesia, de slogan van het archipel. Even de mondkapjes af voor een groepsfoto met vrienden in Nickerie. Rechts staat de manager van het hotel.  Pater Christ (l) en pater Agus (r) krijgen een pakket van KBRI. Voor zover bekend zijn zij de twee enige Indonesiërs woonachtig in Nickerie.  In de middag weer tijd voor actie. Elke middag waren de jongeren ruim voor de tijd aanwezig. Nickerie wilt echt leren. Op de eerste foto Daryl Saridjan (r). Hij is de leider van de groep...

  Dag 3 - zaterdag 20 maart - was nog ruimte voor een wandeling. De markt van Nickerie is een grote toeristische trekpleister.  Standaard voor bezoekers in Nickerie is een wandeling op de markt. Daar kom je van alles tegen.  Na rijst staat de kwi kwi als symbool voor dit district. Op Groot Henar zie je al venters langs de weg een arm uitsteken. Daarmee geven ze op een overdreven manier het formaat aan van de vissen.  In de middag werd het weer tijd voor de workshop. Niet alleen de gamelan kwam aan de orde maar ook het dragen van de jarik.  Alles heeft zijn koni en dat geldt zeker voor het dragen - of beter gezegd het wikkelen - van de jarik. Elegant is het resultaat, mits op de juiste wijze gedaan.  De tweede vertelavond van pak Sapto ging geheel over de wayang kulit. Tijd om weer eentje the houden in Nickerie? De laatste was in 2006 geweest met dezelfde poppen die we een dag ervoor hadden gezien. Volgens pak Sapto ook op dezelfde locatie gehouden. Kosno, ...